زمان مطالعه: 3 دقیقه

در ایالات متحده، سرطان سینه شایع‌ترین سرطانِ تشخیص داده شده در زنان و دومین عامل مرگ‌ومیر ناشی از سرطان است. هر سال حدود 270000 زن و تعداد بسیار کمتری از مردان، به آن مبتلا می‌شوند. زمانی که در مراحل اولیه تشخیص داده شود، معمولاً بسیار قابل درمان است.

شکلی جدید و امیدوارکننده از درمان هدفمند ممکن است گزینه‌های موجود را برای برخی از زنان مبتلا به سرطان سینهٔ مرتبط با مشکلات ژنتیکی خاص در مراحل اولیه، گسترش دهد (سرطان‌ها در مراحل اولیه به اندام‌ها یا بافت‌های دور بدن گسترش نیافته‌اند).

 

ژن BRCA چه کاری انجام می‌دهد؟

ممکن است اصطلاح ژن‌های BRCA (سرطان سینه) را شنیده باشید که به ژن‌های BRCA1 و BRCA2 اشاره دارد. به‌طور معمول ژن‌های BRCA به ترمیم آسیب به DNA (کد ژنتیکی) که به‌طور منظم در سلول‌های سراسر بدن انسان رخ می‌دهد، کمک می‌کنند.

جهش‌های ارثی BRCA تغییرات غیرطبیعی در این ژن‌ها هستند که از والدین به فرزند منتقل می‌شوند. هنگامی که فردی دارای جهش BRCA است، بدن او نمی‌تواند آسیب معمول DNA به سلول‌ها را به‌راحتی ترمیم کند. انباشته شدن این آسیب‌های واردشده به سلول‌ها ممکن است به هموار کردن مسیر منتهی به سرطان کمک کند. داشتن جهش BRCA1 یا BRCA2 و یا هر دو، فرد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه، تخمدان، پروستات، پانکراس یا ملانوم قرار می‌دهد. خطر ابتلا به سرطان سینه در یک فرد ممکن است تحت تأثیر سایر جهش‌های ژنی و عوامل دیگر نیز قرار گیرد.

به‌طور کلی تنها 3 تا 5 درصد از زنان مبتلا به سرطان سینه دارای جهش در ژن‌های BRCA هستند. با این حال جهش‌های BRCA اغلب در گروه‌های خاصی از افراد رخ می‌دهد، مانند افرادی که دارای سرطان سینهٔ سه‌گانه منفی (TNBC)، اجداد یهودی اشکنازی، سابقهٔ خانوادگی قوی سرطان سینه و یا تخمدان‌اند و زنان جوان‌ترِ مبتلا به سرطان سینه.

 

 

جهش‌های ارثی BRCA و انواع سرطان سینه

انواع خاصی از سرطان سینه معمولاً در زنان مبتلا به جهش ژن BRCA یافت می‌شود.

  • سرطان HER2 منفی با گیرندهٔ استروژن مثبت: زنان با جهش BRCA2 معمولاً به سرطان سینهٔ ER+/HER2 مبتلا می‌شوند، یعنی سلول‌های سرطانی‌ای که توسط هورمون استروژن تغذیه می‌شوند نه پروتئینی به نام HER2 (فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2).
  • سرطان سینهٔ سه‌گانه منفی: زنان دارای جهش BRCA1 اغلب به سرطان سینهٔ سه‌گانه منفی (ER-/PR-/HER2) مبتلا می‌شوند، یعنی سلول‌های سرطانی‌ای که توسط هورمون‌های استروژن و پروژسترون و یا توسط HER2 تغذیه نمی‌شوند.

دانستن اینکه چه چیزی موجب رشد انواع مختلف سرطان سینه می‌شود، به دانشمندان کمک می‌کند تا درمان‌های جدیدی را توسعه دهند و به پزشکان کمک می‌کند تا درمان‌های جدید را برای کاهش و یا توقف رشد تومور انتخاب کنند. درمان اغلب شامل ترکیبی از موارد است.

 

دارویی جدید با هدف درمان سرطان سینهٔ مربوط به BRCA در مراحل اولیه

کارآزمایی OlympiA زنان مبتلا به سرطان سینه در مراحل اولیه و جهش‌های BRCA1/BRCA2 را فراخواند. همهٔ آن‌ها با وجود درمان‌های استاندارد در معرض خطر بالای بازگشت سرطان سینه بودند.

شرکت‌کنندگان در مطالعه، درمان‌های استاندارد سرطان سینه را دریافت کرده بودند:

  • جراحی (ماستکتومی یا لامپکتومی)
  • شیمی‌درمانی (که قبل و یا بعد از عمل انجام می‌شود)
  • احتمالاً رادیوتراپی
  • احتمالاً درمان مسدودکنندهٔ هورمون که به‌عنوان درمان غدد درون‌ریز شناخته می‌شود.

 

آن‌ها به‌طور تصادفی دو بار در روز قرص‌هایی حاوی اولاپاریب یا دارونما (قرص‌های قند) را به مدت یک‌سال مصرف کردند.

اولاپاریب به دسته‌ای از دارو‌ها به نام مهارکننده‌های PARP تعلق دارد. PARP (پلی‌آدنوزین‌دی‎فسفات-ریبوز پلیمراز) آنزیمی است که به‌طور معمول به ترمیم آسیب DNA کمک می‌کند. مسدود کردن این آنزیم در سلول‌های سرطانی جهش‌یافته با BRCA باعث می‌شود سلول‌ها در اثر افزایش آسیب DNA بمیرند.

نتایج این مطالعه در مجلهٔ New England Journal of Medicine منتشر شد. احتمال بازگشت یا متاستاز سرطان سینه در زنانی که اولاپاریب دریافت کردند، نسبت به زنانی که دارونما مصرف کردند، کمتر بود. پیگیری به‌طور متوسط دو سال و نیم نشان داد که کمی بیش از 85 درصد از زنانی که اولاپاریب دریافت کرده بودند در مقایسه با 77 درصد از زنانی که با دارونما درمان شده بودند، زنده بودند و بازگشت سرطان و یا سرطان دوم جدیدی نداشتند.

 

افزون‌بر این، محققان تخمین زده‌اند که در سه سال:

  • احتمال اینکه سرطان به اندام‌ها یا بافت‌های دور سرایت نکند، با اولاپاریب تقریباً 88 درصد بود، در مقایسه با دارونما که 80 درصد بود.
  • احتمال بقا برای گروه تحت درمان با اولاپاریب 92 درصد و برای گروه دارونما 88 درصد بود.

از عوارض جانبی اولاپاریب می‌توان به کاهش تعداد گلبول‌های سفید، کاهش تعداد گلبول‌های قرمز و خستگی اشاره کرد. احتمال بروز این موارد نیز کم بود.

 

سخن پایانی

اولاپاریب قبلاً توسط FDA برای درمان سرطان‌های تخمدان، پانکراس یا پروستات مرتبط با BRCA و سرطان سینهٔ متاستاتیک تأیید شده‌است. بر اساس این مطالعه، به زودی تأیید این دارو توسط FDA برای سرطان پستان در مراحل اولیه که مرتبط با BRCA است، انتظار می‌رود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مصرف اولاپاریب به مدت یک سال پس از تکمیل درمان استاندارد گزینهٔ خوبی برای زنانی است که سرطان سینه در مراحل اولیه و جهش ژنی BRCA ارثی دارند و در معرض خطر بالای بازگشت سرطان و احتمالاً گسترش آن هستند.

 


منبع:

 

مقالات مشابه

آیا مصرف استامینوفن در دوران بارداری بی‌خطر است؟

آیا مصرف استامینوفن در دوران بارداری بی‌خطر است؟

آشنایی کامل با آبله میمونی

آشنایی کامل با آبله میمونی

آیا شیردهی از بارداری جلوگیری می‌کند؟

آیا شیردهی از بارداری جلوگیری می‌کند؟